Voor het eerst naar Engeland

Gebruikersavatar
Rebellious Granddad
Berichten: 52

Voor het eerst naar Engeland

Bericht#1 » 30 mei 2020, 17:06

Voor het eerst naar Engeland (augustus 2003).

Beste STN toerders,
Tijdens het navolgend verslag had ik nog geen bromscooter, aangezien het onderwerp in augustus 2003 heeft plaats gevonden.
In die tijd reed ik nog rond op een MZ ES 150cc motorfietsje van 1964, met swingarm voorvering. Ik had die samengesteld uit twee dezelfde MZ-tjes en had daardoor voldoende onderdelen beschikbaar. Als laatste werd het eveneens gereviseerde tweetakt motorblokje ingebouwd, (bij het frame met een geldig kentekenbewijs).
Nu had ik in die tijd een motormaat; (Kees), die mij al een paar jaar trachtte over te halen eens een keer met hem mee te gaan naar de jaarlijkse "Internationale Westkent Run" in Engeland. Daar kon je jezelf voor opgeven, mits de motor ouder dan 25 jaar was. Ik besloot het na overweging c.q. overleg met echtgenote te gaan doen. Kees en ik schreven ons in voor de WKR 2003. Nog wel,een paar dagen terug, even een nieuw 6 Volt accuutje geplaatst, want je weet maar nooit...

Afbeelding

31-07-2003, Donderdagochtend.
Om 04.15 uur stond ik al naast het bed, voordat de wekker los kon branden. De ES 150 stond al bepakt en rijklaar buiten. Vlug een broodje en koffie, starten en op weg richting wegrestaurant bij Meerkerk, waar Kees Pronk en ik elkaar zouden ontmoeten.
Ik kwam precies om 06.00 uur op het afgesproken vertrekpunt aan, waar Kees al op mij stond te wachten.
Gelijk maar vertrokken. Op de snelweg was het niet druk (vakantietijd) en we reden met ruim 80 km/u naar Breda om van daar via Brasschaat de provinciale weg te volgen richting Antwerpen. Aan de ander zijde van de Schelde deden mijn knipperlichten het niet meer. Aan de kant dus. Bij controle bleek dat één cel van de accu de geest had gegeven. Spanning nog maar 4,2 volt, wat niet genoeg was om met de kickstarter het motorblok op te kunnen starten. :oops:

Nou lekker zeg! Zet er je er verdomme voor vertrek een nieuw accu in, om dáár in ieder geval geen problemen mee te krijgen... Maar niet getreurd, want op de Oost-Duitse MZ-tjes heeft de contact/lichtschakelaar 5 standen; o.a.voor kontakt, Dim/Groot/parkeerlicht en nog een stand 5 (nood-stand). Die laatste stand schakelt de accu uit en verbindt alle verbruikers verder rechtstreeks op de (gelijkstroom)-dynamo. Gelukkig was die wel in goede conditie en m'n maat Kees ook, want die was nu gelijk veroordeeld tot het aanduwen na eventuele noodzakelijke stops. Alvast bedankt Kees.
Ik kreeg er intussen weer zin in, want ook Zuidwest Vlaanderen is een prima streek om te toeren met een motor. :sct1:

Om 14.00 uur arriveerden wij in Calais waar bekenden naar ons zwaaide en wenkten nabij te komen. Kees en ik hadden dan wel de boot van 16.00 uur geboekt, maar wij mochten er nu, om 14.30 uur ook al op. Dus Inboeken, en: "Kees, effe een zetje?" we reden richting pier om ons op te stellen in het aangewezen opstel vak. Vlak daarop mochten we de boot op. "Kees, effe een zetje?" Hè hè, eindelijk aan boord. Tijd voor een eerste koude pint.

Na een uurtje met “The Seacat’ in Dover gearriveerd. De boot verlaten en rustig bereden we samen de weg die parallel langs de kust lag. Wat later passeerden wij het stadje Folkestone; een toeristische badplaats met grote zonnehoeden getooide oudere dames die daar rond flaneerden.

Intussen was ik wat aan het links rijdende verkeer gewend geraakt. We reden verder de resterende 80 km via de A20 (provinciale weg), door Ashford en Maidstone, heen richting de camping bij Wrotham. Het laatste uur van onze rit kwamen wij er ook achter, dat het spitsverkeer- en filerijden, in Engeland ook geen uitzondering is. Doch aan het einde van de middag arriveerden wij uiteindelijk op onze locatie en werden daar hartelijk welkom geheten door Alan Abrahams, de secretaris van de West Kent Run. Hij wees ons na de ontmoeting de weg naar de overige ons bekende Nederlanders.

Onder dwang werd Kees en mij door één van hen een glas wodka aangeboden wat wij niet durfden te weigeren... Gelukkig kon Kees mij daarna een bevrijdend- en nog redelijk koel half liter blik bier toereiken, om de mogelijk lichamelijke schade van de wodka enigszins te kunnen beperken... Onze luxe vuilniszakken, (kleine koepeltentjes), stonden na enkele minuten overeind. Onderwijl werd ons een warme bonenmaaltijd van ondefinieerbare samenstelling aangereikt, die ons echter heerlijk smaakte.

Wandelend, met deze of gene pratend, kwamen wij onverwacht in de camping-pub terecht, waar wij ons aanpassend aan de cultuur en gewoonte, enige pinten lieten welgevallen. Toen er later op de avond alleen nog maar werd gegaapt en weinig gesproken, bleek dit het sein te zijn, om onze legersteden maar eens op te gaan zoeken. De vermoeidheid van die dag had voldoende toegeslagen.

01-08-2003 Vrijdagochtend.
Rond 07.00 uur opgestaan. Je merkt toch biologisch het uur verschil in tijd met Engeland. Het wassen en scheren was snel geschied. Een kwartier later een Engels ontbijtje (vette hap, spek, etc) in elkaar flanste. Het ging er wonderwel allemaal goed in. Vandaag moesten we verzamelen op een parkeerplaats net buiten de camping langs de weg. We waren er klaar voor en dus motor paken en: "Kees, effe een zetje?"

Afbeelding

We maakten een tour met het zogemaamde "follow up systeem" langs de prachtigste weggetjes en landschappen in West Kent.
Halverwege de rit gestopt voor een lunch in een oude Pub en daar flink mijn harses gestoten aan zo'n lage deuropening uit Anno 1465, (Effe bukken Jaap..!), waarna er weer op eenzelfde wijze werd terug gereden als op de heenweg. Formidabele rit..! En dat ondertussen allemaal op de noodstand-5 van m'n ES-je....

Na terugkomst in de buurt een technisch bedrijvenpark gevonden met motoronderdelen en accessoires. Ja, wel accu's genoeg, maar helaas geen 6 volt… Ik besloot toen morgen de WKR Run, evenals vandaag, maar op de ‘noodstand-5’ te gaan rijden en paaide mijn makkers met wat bier voor het onvermijdelijke: "Morgen effe een zetje, jongens?" Zondag zou er trouwens een onderdelenmarkt op het terrein zijn, waar wellicht ook een accuutje te scoren zou zijn. Terug op de camping ontspannen biertje gedronken. De avond hebben wij verder in gepaste vrolijkheid met "Frankenbourg" bier doorgebracht. Tegen 24.00 uur gingen we naar bed.

02-08-2003 Zaterdag.
De grote dag! Bijtijds er uit, want om 09.00 uur gingen de eerste rijders al van start met telkens tussenpozen van 1 minuut. De route was 104 mijlen lang en duidelijk met rode pijlen, aangegeven. Op naar het veld om te gaan opstellen.; "Effe een zetje, Kees?" We werden ter plaatse (letterlijk) op ons nummer gezet, wat wij aan onze motoren bevestigden.en keken wat rond bij de andere aanwezige motorfietsen. We besloten met een groepje bij elkaar te gaan vertrekken.
De "speaker" gaf bij iedere motor een begeleidend commentaar waarna men vertrok. Na zo'n 200 stuks, werden de gesprekken korter en vertrokken we allemaal in groepjes van 5 á 6 tegelijk. En wederom diende een prachtige route zich aan. Overal langs de weg stonden- of zaten groepjes mensen naar ons te zwaaien. Onze claxons en Klassieke knijptoeters maakten daardoor overuren...

Onderweg bleek dat ik tijdens mijn laatste tankstop het machientje iets te rijkelijk ‘gemengdsmeerd’ had. Ieder die achter mij reed, deed verwoede pogingen mij voorbij te komen, om zo aan een morbide vergassing te ontsnappen. Dus bij de e.v. benzinepomp de zaak maar wat op een schralere samenstelling gebracht. Meteen een nieuwe bougie geplaatst. "Effe een zetje, Kees?" en verder gingen we weer. Zo, dat leek er wat meer op; het landschap klaarde zichtbaar weer op.
Maar ineens: Alarm!……, Mia, een vrouw die met ons meereed, had MZ-Push..!!! Ze was nog nét binnen kunnen komen. Geen vonk meer van het ontstekingspoeltje in haar oude RT 125/3..... Met z’n allen er naar toe natuurlijk. Na een noodoplossing; (reserve)bobine er tegen aan gebonden, een draad naar de contactpunten en een andere draad naar de accu) en even later liep het motortje weer als vanouds. Prima gedaan, Kees.
Als dank mocht hij mij bij ons vertrek weer effe een zetje geven...Maar 150 meter verder vond ook mijn 150 ES het ineens genoeg. Ging onregelmatig lopen en niet meer willen trekken. Nieuwe bougie geprobeerd, (dit keer een Bosch, want de Isolators waren op) en weer verder. Effe... eh..nee… , geen zetje. Dit keer selfsupporting; gewoon de ES de helling af laten rollen, koppeling los in 2e versnellingen en verder maar weer.

Onderweg nog een pintje gepakt bij een Pub, waar ook nog wat andere Runners zaten. Maar na een half uur, (ja, toch nog effe duwen…), terug richting camping. We hadden een voldaan gevoel, toen we terug waren. Lekker een uurtje napraten met een biertje. De maaltijd bestond deze keer uit "vette hap" die door iedereen, zittend of liggend op het grasveld bij de frituur car, werd genuttigd.
Het was gezellig druk en om 19.30 uur begon een 45 jarige diskjockey een soort Engelse "K3 muziek" te bassen, wat de kinderen de dansvloer op deed stromen zoals vliegen op de stroop. Wat doe je dan als rijpe middelbare man? Juist! Effe een biertje pakken en gepaste afstand nemen. De avond verliep in echter in goede sfeer en voorwaar; tegen de latere uren kwam ons, ouderen, bekende muziek in de oren, uit tijden waarin de huid nog rimpelloos, de haren lang en wij uren op de dansvloer doorbrachten. Maa zover kwam dat voor ons niet. Slechts een herkennend meedeinen op de muziek, met het glas in de hand, was voldoende om de wat rijpere garde in bedwang te houden. Yes..!!!
Rond 00.30 uur tijd om plat te gaan en rustig in te slapen. Morgen is het een rustdag. :drinks:

03-08-2003, Zondag.
och nog redelijk vroeg opgestaan. De zon was al warm aan het worden en ieder had het er over, dat er een hittegolf op komst was en per dag de temperatuur op zou lopen. Nou.., daar konden wij dus morgen nog even lekker van genieten op de terugweg.. Maar goed, eerst ontbijten.
Korte broek aan en pet op. Rustig naar het veld gewandeld. Het stond er stampvol met partytenten en stalletjes. Onderdelen etc.etc. Van alles en nog wat was er te koop. Ook diverse groeperingen, clubs en gezelschappen met oude motoren waren aanwezig. In het midden daarvan stonden de motoren opgesteld van de WKR-runners, die door het toegestroomde publiek van alle kanten werden bewonderd.
's middags zou er nog op het veld een soort behendigheidsrit (Gymkana) worden gehouden en prijzen worden uitgereikt. Kees en ik slenterden langs de onderdelen stalletjes speurend naar een accu en ja hoor, na 50 meter was het: Bingo! Daar stonden nieuwe accu's 6 volt, met het benodigde zuur in een plastic fles er bij. Voor 9 Pond werd ik eigenaar van een nieuwe accu, (origineel en dezelfde, die ik nodig had).

Afbeelding

Het was een gezellige boel op dat veld, maar wel bloed- en bloedheet. Na anderhalf uur hadden we het wel gezien en keerden terug naar de camping en zochten de schaduw op. Daar de nieuwe accu gevuld met zuur en een middagje laten staan. Toen in de ES gezet en alles was weer zoals het behoorde te zijn: Oké. Geen zetjes meer nodig. (foto boven : links Kees, rechts ikzelf).
Die avond hebben we het niet laat gemaakt en ons getemperd gedragen v.w.b. het bier-gebruik. We lagen rond 22.30 uur al onze tentjes. Ik lag boven op m'n slaapzak, zo warm was het nog steeds. Rond 24.00 was er nog een peuter van 2 jaar bezig haar stembandjes te verkrachten, maar met onderdrukt ongeduld ging ook deze plaag na een kwartiertje aan ons voorbij. :slaap:

04-08-2003 Maandagochtend.
Rond 07.30 uur hadden we de spullen al bijna ingepakt en opgebonden. De overigen stonden eveneens al op en we namen samen snel nog een ontbijtje. 08.10 uur reden we weg, uitgezwaaid door de nablijvers. Kees had besloten een kleine omweg te maken, onder Maidstone langs, om de verkeersdrukte daar te vermijden. Een goede keus. We hadden over het algemeen rustige wegen te berijden, met weinig verkeer,richting Dover.
10.10 Uur stonden we bij de veerboot in Dover en boekten in, die om 11.00 uur exact vertrok. De horloges werden weer een uur teruggezet en voor 13.00 arriveerden we op het vasteland in Frankrijk. Daar eerst even een stuk snelweg genomen richting Duinkerken om weer terug te komen op de provinciale wegen.

Afbeelding

In Diksmuide wisselde Kees nog een bougie en we reden praktisch ongehinderd richting Noordoost. Het bleek 32 graden Celsius te zijn en tijdens een tankstop gelijk flesjes (gekoeld) water ingeslagen. Ik wist niet, dat water zo lekker kan zijn! (We zweerden dit laatste niet in de openbaarheid te brengen..!)

Bij Gent gingen we (figuurlijk) de "mist"in. Omleidingen en opbrekingen hinderden ons de oude straatweg richting Antwerpen te volgen. Toen de Snelweg maar weer een stukje op, om er bij St.Niklaas er weer af te gaan om de oude straatweg op te rijden. Bij Breda reden we de snelweg op naar Utrecht, op tot aan de afslag Meerkerk; het beginpunt van onze tocht een paar dagen geleden. Daar scheidde Kees en ik ons samenzijn en reed ik om 21.10 uur de stoep voor mijn woning in Culemborg.

Ik heb, ondanks een haperende start, een prima weekend gehad. Het is weer bewezen dat je ook met een klein motorfietsje en wat tijd, best zo'n route kunt gaan rijden. Ik denk echter wel, dat ik het een volgende keer wat meer op m'n gemak zou doen met b.v. een tussenstop op een camping o.i.d. in België, (of Engeland). Maar voor de rest was het een fantastisch lang weekend, daar in Kent GB.
Laatst gewijzigd door Rebellious Granddad op 20 jun 2020, 16:11, 5 keer totaal gewijzigd.
11 x
SYM Symphony ST 50 (van 2016).

Gebruikersavatar
gerard
Berichten: 158

Re: Voor het eerst naar Engeland

Bericht#2 » 30 mei 2020, 23:53

Super mooi verslag , bedankt daarvoor

groetjes gerard
0 x

Gebruikersavatar
Meneer Sloef
Berichten: 132

Re: Voor het eerst naar Engeland

Bericht#3 » 31 mei 2020, 09:33

Inderdaad prachtig verhaal. En nee je hoeft geen zware machine te rijden voor een mooie vakantie....
Fijne pinkster allen. :crazy:
0 x

Gebruikersavatar
Sjaak
Berichten: 107

Re: Voor het eerst naar Engeland

Bericht#4 » 31 mei 2020, 10:02

Erg leuk verslag, heb ook nog steeds het idee om naar Londen te gaan. Nu nog durven.....
0 x

Gebruikersavatar
Jan-H
STN Verkeersveiligheid
Berichten: 2491

Re: Voor het eerst naar Engeland

Bericht#5 » 31 mei 2020, 11:59

Dank voor dit leuke en interessante verslag Reb. Granddad.
Wij kennen deze streken door onze zeilvakanties in Kent en Isle of Wight (The Solent)
De verouderde techniek van je motor was lastig, maar met een duwtje kon je toch verder met de reis. TOP! :thumbsup:
Groet,
Jan-H
0 x
Jan-H
Na 56 jaar weer op een motorscooter!

Dagrecord 318 km.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Sjaak
Berichten: 107

Re: Voor het eerst naar Engeland

Bericht#6 » 01 aug 2020, 09:27

Erg leuk om te lezen, Londen staat ook nog op mijn verlanglijstje.
Ik lees dat het links rijden prima te doen is.
0 x

Gebruikersavatar
Victor-San
Berichten: 518

Re: Voor het eerst naar Engeland

Bericht#7 » 02 aug 2020, 12:30

:thumbsup: Mooie verslag @Rebellious Granddad! En super leuk gedaan!!! Bedankt voor ons delen! :sct1: :thumbsup:
0 x

Gebruikersavatar
Roel
Berichten: 724
Contacteer:

Re: Voor het eerst naar Engeland

Bericht#8 » 06 aug 2020, 13:07

Dit was weer even leuk ouderwets leesplezier. Ik waande me erbij :cheers:
Nog een zetje nodig :worshippy:
0 x
Langste rit op 1 dag 310 km

Huidige scooter:
Sym fiddle 3 02-07-2020 nieuwe

Eerdere scooters:
Peugeot elystar
Peugeot kisbee sportsline
Kymco New Dink 2013 zwart (black Betty)
Kymco Grand Dink 2008 champagne (Klara)(helaas ongeluk gehad)
Yamaha Neo's
Kymco Grand Dink 2008 antraciet
Peugeot buxy rs
Kymco k12
Peugeot tkr
Tomos

Gebruikersavatar
Scooterbulletje
Berichten: 95

Re: Voor het eerst naar Engeland

Bericht#9 » 07 aug 2020, 11:31

Bedankt voor t mooie verslag..
0 x

Social Media

     

Terug naar “Uyt Den Ouden Doosch”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

Aanmelden  •  Registreer